
خطبه 226
دنیا سرای است که بلاهاآنرااحاطه کرده وبه بی وفای و حیله معروف
است حالاتش یکنواخت نیست . چیزی در این دنیا سالم نمی ماند
احوالاتش گوناکون و حالاتش گذران و زندگی درآن مذموم و امنیت در
آنوجودندارد.اهل آن همواره هدف تیرهای بلاهستندکه مرتباًبه سوی
آنهاپرتاب میشودو آنان را نابود می کند.
بندگان خدابدانیدشماو ماهمه درراهی قرارگرفتیم که پشینیان بودند.
همانهای که عمرشان طولانی تر ، سرزمین هایشان آبادتر و آثارشان
بیشتر بوده ناگهان صدایشان خاموش،حرکتهای آنان راکدواجساد آنها
کهنه شد ، سرزمینشان خالی و آثارشان منهدم شد ( آنان باید مورد
عبرتشما قرار بگیرند ) .
حضرت علی(ع): مگر شما دگرگونی حالات اهل دنیا را نمی بینید که
شب را به روز و روز را به شب می آورند . یکی مرده و برایش گریه
می کنند و دیگری زنده است و به تسلیت بازماندگان می رود . یکی
گرفتار و مریض است و دیگری به عیادت او می رود و یکی در حال
جان دادن است ، عده ای به دنبال مال دنیا تلاش می کنند . مرگ
هم آنان را جستجو می کند، یکی غفلت دارد و در حالی که از او غافل نیستندوبازماندگان در پی گذشتگان می روند .