خطبه 226

دنیا سرای است که بلاهاآنرااحاطه کرده وبه بی وفای و حیله معروف

است حالاتش یکنواخت  نیست . چیزی در این دنیا سالم نمی ماند

احوالاتش گوناکون و حالاتش گذران و زندگی درآن مذموم و امنیت در

آنوجودندارد.اهل آن همواره هدف تیرهای بلاهستندکه مرتباًبه سوی

 آنهاپرتاب میشودو آنان را نابود می کند.

بندگان خدابدانیدشماو ماهمه درراهی قرارگرفتیم که پشینیان بودند.

 همانهای که عمرشان طولانی تر ، سرزمین هایشان آبادتر و آثارشان

 بیشتر بوده ناگهان صدایشان خاموش،حرکتهای آنان راکدواجساد آنها

 کهنه شد ، سرزمینشان خالی و آثارشان منهدم شد ( آنان باید مورد

عبرتشما قرار بگیرند ) .

 حضرت علی(ع): مگر شما دگرگونی حالات اهل دنیا را نمی بینید که

 شب را به روز و روز را به شب می آورند . یکی مرده و برایش گریه

 می کنند و دیگری زنده است و به تسلیت بازماندگان می رود . یکی

 گرفتار و مریض است و دیگری به عیادت او می رود و یکی در حال

جان دادن است ، عده ای به دنبال مال دنیا تلاش می کنند . مرگ

هم آنان را جستجو می کند، یکی غفلت دارد و در حالی که از او غافل نیستندوبازماندگان در پی گذشتگان می روند .