فرزندبیشتر،باوجود همه چیز....

این روزها رعبرعزیزمان اصراربرفرزندآوری وافزایش فرزند درنسل ایرانی وشییعه رادارند،همیشه گفته ام قطعا ایشان باتوجه به گستردگی اطلاعات ومطالعه بالا ومقام ولایت فقیهی همه صلاح هارا بهترازمن وشما می دانند.

به افرادکه می گویند بچه دارشوید پاسخ می دهند:زندگی سخت هست،خرج گران هست،امکانات کم هست...

اما امروزکه تجربه اش کرده ام  می بینم که خدا آنقدرپشتت هست که اصلا با آمدنش انگارکه درهای رحمت یکی یکی به رویت گشوده می شود.

در اینجا باز به كلام دلنشین و حكیمانه رهبر آزادگان، امام خمینی (ره) توجه می‌كنیم] كه:

«این مادر كه بچه در دامن او بزرگ می‌شود، بزرگترین مسئولیت را دارد و شریف ترین شغل را دارد، شغل بچه داری !» « شغل تربیت فرزند، كه این از همه شغلها بالاتر است، یك فرزند خوب شما اگر به جامعه تحویل بدهید برای شما بهتر است از همه عالم»  

منتظر

آیا آنقدر دلهایمان راحسینی وزینبی وحسنی ونبوی ورضوی ودریک کلام ولایت پذیر کرده ایم که باآغوش باز جان خودرادرراه سربازی مولاومقتدایمان نثارکنیم؟! آیا محرم وصفراسلاممان رازنده کرده است که درطلیعه ربیع ، برای تماشای بهارظهور آماده شویم؟ مااکنون درکجای تاریخ ایستاده ایم وچه مسئولیتی بردوش داریم ؟ لحظه ای درنگ تافردا خجل نباشیم
حال که پیراهن مشکی ات را درمی آوری ، پیراهن سربازی مولا رابر تن کن وعزمت راراسخ که راه تورامی خواند...


اللهم عجل لولیک الفرج

ربیع الاول

رسول گرامی اسلام صلوات الله علیه و آله فرمودند
هرکس بشارت ماه ربیع الاول را به من بدهد من هم بشارت بهشت را به او می دهم


اللهم عجل لولیک الفرج

اذن دخول

تنهاترین سردار

در هر طرفی خیمه ی ماتم شده بر پا
غرقاب عزا پیکره ی ارض و سما شد
بانوی دو عالم گل گلخانه ی حیدر
در هجر پدر صاحب این بزم عزا شد
بعد از نبی خاتم بر حق ، محمد
محبوس سرای علوی شیر خدا شد
با پنجه ی یک همسر زرخواه جفاکار
مسموم و جگرپاره جوان دو سرا شد
الگوی صبوران ، حسن آن زاده ی زهرا
در موطن و در خانه غریبانه فدا شد
یک بار دگر عمّه ی غمدیده ی سادات
محزون و غم آلوده سراپا به نوا شد
بر بستر غمبار برادر به تألم
با بانگ حسن ذاکر اندوه أخا شد
همراه حسین در ره دلداری قاسم
مانند ابالفضل جوان غرق دعا شد
آهنگ عزا می رسد از شهر مدینه
این قصّه سبب ساز غم کرب و بلا شد
مقتل وطن و قاتل او بانوی خانه
بنگر که دلش از غم این غصّه چه ها شد
در وادی توس و عجم و شهر خراسان
این دفعه دگر قرعه ی سم ، سهم رضا شد
محبوب دل و جان و صفای دل شیعه
مسموم دغلکاری مأمون دعا شد
با میوه ی زهرین ، جگر از سینه در آمد
هر گوشه ی آن حجره غمی تازه به پا شد
آیینه ی دل رنگ عزا بسته به چهره
دل ، طالب دیدار غریب الغربا شد
مانند محرّم همه دم نوحه ی غمبار
بر لعل لب سروری نوحه سرا شد

اللهم عجل لولیک الفرج

حماسه

9دی تنها یک روز نیست.

9 دی فقط یک اتفاق نیست.

9 دی یک تاریخ است به وسعت قلب‌های یک ملت.

9 دی یک شور است، برخواسته از شعور.

9 دی روزیست که نشان داد ماجراهای کوفه، از علی تا مسلم بن عقیل و پیمان‌شکنانش برای مردم این سرزمین تکرار نخواهد شد.

9 دی نشان داد که ولایتمداری یعنی چه.

و 9 دی روزیست که در تاریخ ماندگار شد.
برای همیشه،
برای افتخار همه‌ی نسل‌ها.

پرسش وپاسخ

آتش‌خواران و عذاب همیشگی

پرسش:
از منظر قرآن چه کسانی آتش‌خوار هستند و عذاب جاودان و همیشگی از آن چه کسانی خواهد بود؟
پاسخ:
آتش‌خواران
براساس آیات نورانی قرآن کریم دو گروه در دنیا آتش می‌خورند:
1-کسانی که با کتمان آیات‌الهی و حقایق هستی به نام و نان و مقام می‌رسند و به این وسیله ارتزاق می‌کنند. (بقره- 174)
2-کسانی که با ظلم و ستم اموال یتیمان را می‌خورند و با حقه و حیله حق آنان را ضایع می‌سازند. (نساء- 10)
عذاب همیشگی
از آیه 81 سوره بقره می‌توان این گونه استنباط کرد که اگر هر انسانی:
-مرتکب گناه شود
- و گناه کردن کار دائمی او شود
- و آنقدر گناه کند که گناه سراسر وجودش را احاطه نماید (یعنی اندیشه، گفتار و کردارش گناه‌آلود شود)
- و در چنین شرایطی به طور طبیعی، در فکر اصلاح خویش هم نخواهد بود و تا آخر عمر به همین روش ادامه خواهد داد.
دراین صورت چنین فردی اهل آتش است و درآن جاودانه خواهد بود.

حکایت خوبان

این گونه مباشید!
علی (ع) درباره کسانی که از پشتوانه اخلاق عملی برخوردار نبوده و در زندگی مذبذب و از ثبات رفتاری متعالی برخوردار نیستند چنین می‌فرماید:
«چون کسی مباش که بدون کار خیری امید به آخرت می‌بندد، و با آرزوی دراز خود توبه را به تاخیر می‌اندازد... اگر بیمار شود، پشیمان می‌گردد، و اگر تندرستی یابد، آسوده به لهو و شادی می‌پردازد. اگر بهبود یابد از خود راضی می‌شود، و چون بیمار شود اندوه می‌خورد. هر گاه بلایی به او رسد خدا را به زاری می‌خواند، و اگر به رفاهی دست یابد با خودخواهی رخ از خدا بر می‌تابد... (1)
...آنچه از دنیا به او رسد سیر نگردد، و اگر از او گرفته شود قناعت نورزد، از سپاسگزاری در برابر آنچه دریافته ناتوان است، به در برابر آنچه باقی مانده (و به او نرسیده) افزون خواه است... (2)
همچنین امام صادق (ع) در این زمینه می‌فرماید: خشن و درشتخوی مباش که مردمان خوش نداشته باشند به تو نزدیک شوند، و سست (و ناتوان نیز) مباش که هر کسی تو را می‌شناسد تحقیرت کند، و با بالاتر از خود بد رفتاری مکن، و پایین‌تر از خود را به ریشخند مگیر. (3)
1- الحیاه، ج 7، ص 478 به نقل از نهج‌البلاغه
2- همان، ص 479 به نقل از نهج‌البلاغه
3- بحارالانوار، ج 78، ص 283